Loading...
شما از نسخه قدیمی این مرورگر استفاده میکنید. این نسخه دارای مشکلات امنیتی بسیاری است و نمی تواند تمامی ویژگی های این وبسایت و دیگر وبسایت ها را به خوبی نمایش دهد.
جهت دریافت اطلاعات بیشتر در زمینه به روز رسانی مرورگر اینجا کلیک کنید.

پلی که توییت می‌کند

استفاده از فناوری‌های پیشرفته برای محافظت از زیرساخت‌های کهن‌سال سوئد، با حسگر‌هایی که پوسیدگی و گسیختگی پل‌ها را همان زمان که رخ می دهند نمایان می‌کنند.

پلی که توییت می‌کند

راید کارومی، پروفسور مهندسی عمران و پل‌سازی در مؤسسه فناوری سلطنتی استکهلم، مهندس مسئول این پروژه‌ی در حال اجرا می‌گوید : گرچه ارتباطات اینترنتی جایگزین بازرسی‌های چشمی نیستند ، اما اطلاعات ارزشمندی درباره‌ی تأثیر ترافیک ، باد و تغییرات دمایی بر سازه‌ی پل‌ها فراهم می‌کنند.
به گفته‌ی او : «همان‌طور که پزشکان گوشی ضربان‌سنج خود را بر سینه‌ی بیمار می گذارند ، ما حسگرهای خود را در نقاطی از پل که می خواهیم وضعیت آن را رصد کنیم قرار می‌دهیم . و مانند همان گوشی پزشکی، حسگرها اختلاف اندازه‌هایی را که می‌توانند نشانگر شروع بعضی تغییرات باشند نمایان می‌کنند. »
عیب‌یابی لحظه‌ای می‌تواند عمر پل را افزایش دهد. پلی قدیمی در نزدیکی مؤسسه فناوری سلطنتی که شهر استکهلم را به لیدینگو ، جزیره‌ای بزرگ در قسمت شرقی شهر ، متصل می‌کند ، قرار است در سال 2020 به کلی بازسازی شود . اما حسگرهایی که بناست به زودی بر آن نصب شون د، با اطلاعاتی که از جزئیات ان به دست خواهند داد ممکن است عمر آن را تا ده سال دیگر افزایش دهند.

 


تغییرات در پل‌ها بسیار آرام رخ می‌دهند . در جریان اطلاعاتی که این حسگرها فراهم می کنند ، و در مورد بعضی پل‌ها سرعت آن به 400 داده بر ثانیه هم می‌رسد ، مهندسان به دنبال سرنخ‌هایی هستند که نشانی از پوسیدگی یا گسیختگی در خود داشته باشند. با این فناوری آنان قادرند ترک‌هایی را شناسایی کنند که هنوز با چشم غیرمسلح قابل دیدن نیستند.
کارومی می‌گوید : «البته که هنوز نیاز به بازبینی مستقیم وجود دارد. اما این فناوری به تعیین زمان و مکان این بازرسی‌ها کمک می کند. همچنین برای بازرسان اطلاعات ارزشمندی جمع آوری می‌کند. متوقف کردن جریان خودروها روی پل برای انجام بازرسی‌های ایمنی هزینه‌ی بالایی دارد ، و به همین دلیل بهتر است این بازرسی‌ها تنها در موقع لزوم انجام گیرند.»
اما پل‌های قدیمی تنها جای استفاده از این حسگرها نیستند.
پلی که سوئد و نروژ را از فراز آبراهه‌ی اسوینسوند به هم متصل می‌کند، در زمان تکمیل در سال 2005، به 72 حسگر مجهز شده بود. محققان مؤسسه سلطنتی برای ده سال مشغول ذخیره‌ی اطلاعات این پل منحصر به فرد بوده اند که تنها با یک طاق بتنی مهار شده است.
طبق گفته‌ی کارومی: «در مورد پل‌های تازه ساخته شده ما رفتار آنها را بررسی می‌کنیم. ما می‌خواهیم از صحت محاسباتی که در ساخت این پل‌ها به کار رفته‌اند مطمئن شویم. این پل‌ها به گونه‌ای ساخته شده‌اند که تا 120 سال دوام بیاورند و ما با این اندازه‌گیری‌ها بانک اطلاعاتی ایجاد می‌کنیم که به ما امکان مقایسه‌ی وضعیف فعلی و آینده‌ی این سازه‌ها را می‌دهد.
حسگرها قابلیت کار با برق یا باتری را دارند. ایده‌ی اصلی این است که حسگرهای بدون سیم، بتوانند شارژ مورد نیاز خود را از انرژی تولیدی حاصل از نوسان‌ها و ارتعاشات پل تأمین کنند.
کارومی می‌گوید: «ما سال گذشته این فناوری را در یک پل راه آهن امتحان کردیم. سیستم‌های ذخیره‌ی انرژی متفاوتی وجود دارند. امواج رادیویی می توانند به انرژی تبدیل شوند و ما این امکان را با همکاری دانشگاه اوپسالا در پل لیدینگو آزمودیم.»
حالا ما پل‌هایی داریم که می‌توانند توییت کنند. ایده‌ای که در ابتدا مسئولان بخش حمل و نقل آن را دارای خطرات امنیتی می‌دانستند. پل آرسترا که یکی از دو جزیره‌ی اصلی استکهلم را به بخش اصلی متصل می‌کند به حسگرهای بی‌سیمی مجهز شد که ظرفیت ارسال اطلاعات به یک فضای اشتراکی اینترنتی با آهنگ 50 بار بر ثانیه را دارند. این اطلاعات حاوی گزارش‌هایی مانند میزان نوسان پل هنگام عبور یک قطار از روی آن عستند و نتایج آن به صورت مستمر در یک نرم‌افزار نمایش داده می‌شوند.
به هر حال، پل‌های سوئد، در حین اینکه محققان مؤسسه سلطنتی علوم و فناوری برای ارتقای اتصالات و هوش مصنوعی به کاررفته در حسگرها تلاش می‌کنند، در مسیر اتصال به اینترنت اشیاء در حال حرکتند.
کارومی در این باره می‌گوید: «برای آنکه به آنجا برسیم هنوز پیشرفت‌های زیادی را باید به انجام برسانیم. هدف ما توسعه‌ی این فناوری ست تا با آن طول عمر پل‌ها‌یمان را افزایش دهیم.»

 

ارسال نظر